Donderdagavond een mooi bestuurlijk fenomeen dat extra duiding verdient. Het CDA had de aanvraag van een horecavergunning voor een pand aan de Leidsestraatweg op de vergadering gezet in de commissie Ruimte (pdf).
Zoals u ziet staat het pand al een poosje te koop. De afgelopen jaren worden er regelmatig diensten geleverd, zonder veel succes en de eigenaar is inmiddels al 50.000 euro in z’n prijs gezakt. Wellicht zag de eigenaar meer kans om het pand te verkopen danwel verhuren als er een horecavergunning bij hoorde. Tegenwoordig hebben we daar een nieuwe wet voor die dat allemaal vergemakkelijkt.
Nee! Vonden ongeveer alle buren van Arjan Poppen toen ze de aanvraag voor de horecavergunning in de krant langs zagen komen, en klommen in de pen voor een bezwaarschrift. Dit bezwaarschrift werd vervolgens gegrond verklaard door de bezwaarschriftencommissie die het college het advies gaf de horecavergunning in te trekken. Het college zal nooit een advies van de bezwaarschriftencommissie in de wind slaan dus zo geschiedde. Dit alles is binnen zes weken gebeurd. Geen jarenlange procedures maar hop, aanvraag, bezwaar, uitspraak, advies, intrekken.
Waarom het dan toch in de commissie besproken werd donderdagavond? Joost mag het weten. Maar het geeft wel de mogelijkheid om de Wabo en de zogenaamde kruimelgevallen te verduidelijken. De gemeenteraad zal zich alleen nog buigen over vergunningen die tot grote maatschappelijke discussie leiden, zoals rondom de coffeeshop. De wet Wabo werkt. Ook als er bezwaren zijn tegen een aanvraag.
Bron: Woerden Dichtbij
